DE KLEURCODE
Een kleur opent een gesprek. Geen deur.
Twee bandjes om één pols. Het ene zegt hoe ver je vanavond wilt gaan, het andere voor wie. Zo hoeft niemand te raden, en hoeft niemand iets te vragen waarvan het antwoord al om je pols zit.
Een kleur zegt waarover je mag vragen. Nooit wat je mag doen.
BANDJE 1 — HOE VER
Vier treden, van licht naar donker.
Je draagt er één. De stippen in reliëf zeggen hetzelfde als de kleur, voor wie de kleur niet ziet of onder rood licht staat.
Alleen praten
Een gesprek, een drankje, een dans op afstand. Geen aanraking en geen voorstellen. Ook de kleur voor een stel dat vanavond alleen elkaar wil.
Flirten
Complimenten, dansen, een hand op een arm, nadat je het hebt gevraagd. Verder niet.
Zoenen en strelen
Wat in de scene soft heet: zoenen, strelen, uitkleden. Geen seks.
Open voor seks
Je mag vragen of er meer kan. Het antwoord kan nog steeds nee zijn, en dat is dan het antwoord.
BANDJE 2 — VOOR WIE
Kraaltjes, zoveel als je wilt.
Een koordje met een kraal per groep waarvoor je openstaat. Je hoeft geen combinaties te leren: je leest gewoon wat er zit.
ZO LEES JE HET
DE HUISREGELS
Zonder deze vijf is het versiering.
En boven alles: niets gebeurt zonder een ja. Ook niet bij rood.
WAAROM ZO
Vier treden en vier kraaltjes. Niet meer.
De zakdoekcode van de jaren zeventig had tientallen kleuren, en werd daardoor iets wat alleen kenners konden lezen. Een code die je aan de deur in één minuut uitlegt, wordt ook om twee uur 's nachts nog goed gelezen.
Daarom staan hoe ver en voor wie op aparte bandjes. In één kleur gepropt zou elke combinatie een eigen kleur nodig hebben, en zou niemand ze nog uit elkaar houden.
Blauw staat tussen geel en rood, en niet oranje, omdat geel, oranje en rood voor veel kleurenblinden één kleur zijn. Met blauw ertussen blijven alle vier de treden te onderscheiden.
OP EEN AVOND
Je krijgt ze bij de deur.
Met een kaartje erbij waarop dit alles staat. Weet je het nog niet, neem dan wit. Je kunt altijd terug naar de bar.
De kleurcode is één van drie handvatten. Het cijferspel zegt wat je voelt, het kneepje zegt dat het stopt. Hoe ze samenwerken, van het eerste gesprek tot de dag erna, staat in het stappenplan voor een eerste avond.
VEELGESTELDE VRAGEN
Is een rood bandje toestemming?
Nee. Een rood bandje betekent dat je mag vragen of er meer kan. Toestemming geeft iemand op het moment zelf, en kan hem op elk moment weer intrekken. Dat is ook wat de wet zegt: sinds 1 juli 2024 draait het in de Wet seksuele misdrijven om of iemand op dat moment wil. Een armbandje bewijst dat nooit.
Waarom is „vraag eerst” geen kleur?
Omdat het dan zou lijken alsof je het bij de andere kleuren niet hoeft te doen. Vragen is de regel voor iedereen. De kleur zegt alleen wáárover je mag vragen.
Moet ik een bandje dragen?
Nee. Geen bandje lezen we als wit: alleen praten. Wie later op de avond iets anders wil, haalt er een bij de bar.
Wij zijn een stel. Dragen we samen één kleur?
Nee, ieder draagt zijn eigen bandjes. Jullie hoeven niet hetzelfde te willen. Wie jullie samen aanspreekt, houdt zich aan de voorzichtigste van de twee.
Ik ben kleurenblind. Kan ik het lezen?
Ja. Elke trede heeft ook een aantal stippen in reliëf, van één tot vier, en de kleuren lopen van licht naar donker. Op de kraaltjes staat een letter.
Is dit hetzelfde als het accessoire waaraan leden elkaar herkennen?
Nee. Het accessoire zegt dat je erbij hoort, en blijft daarom onder leden. De kleurcode zegt waar je vanavond voor openstaat, en hoort juist bij iedereen bekend te zijn.
Kun je de kleuren ook zonder bandje gebruiken?
Ja, als taal tussen jullie twee. Inchecken is elkaar tijdens een avond kort vragen waar je staat, in de kleuren van de kleurcode: „welke kleur ben je nu?” Eén woord als antwoord is genoeg, en een lagere kleur dan eerder vraagt geen uitleg.
Mogen andere avonden en clubs deze code gebruiken?
Ja, graag. Een code werkt beter naarmate meer mensen hem kunnen lezen. Neem de kleuren over zoals ze zijn: een code die per zaal iets anders betekent, is gevaarlijker dan geen code.