DE KENNISBANK · SWINGEN & NON-MONOGAMIE

Scharrel, fwb of relatie: het verschil

DE GLISSERS-REDACTIE · BIJGEWERKT 4 SEPTEMBER 2026

De woorden verschillen niet in hoeveel gevoel er is maar in twee dingen: of het zich herhaalt, en of je aanspraak op elkaar hebt. Een scharrel herhaalt zich en is vaag over de rest; een fwb herhaalt zich en is er duidelijk over; een relatie herhaalt zich en geeft je aanspraak. Wie ruzie krijgt over welk woord het is, heeft meestal ruzie over het tweede punt.

De discussie over „wat zijn wij nou” is zelden een taalkwestie. Het is bijna altijd één persoon die wil weten of hij iets mag vinden van wat de ander doet.

Wat is een scharrel?

Iets dat af en toe gebeurt zonder dat er iets over afgesproken is. Het kenmerk is de vaagheid: niet dat er niets is, maar dat niemand weet wat het is — en dat allebei de kanten die onduidelijkheid ergens ook wel prettig vinden.

Dat werkt vaak een paar maanden, en het eindigt bijna altijd op het moment dat één van de twee wél duidelijkheid wil.

Wat maakt het een fwb?

Dat er over gepraat is. Dat is het hele verschil met een scharrel: dezelfde handelingen, dezelfde frequentie, maar met een afspraak eronder over wat het wel en niet is. Zie De afspraken die het houden.

En wanneer is het een relatie?

Als er aanspraak is: je mag iets vinden van wie de ander nog meer ziet, van hoe hij zijn tijd indeelt, en van waar het heen gaat. Dat is een preciezere grens dan „gevoelens hebben”, want gevoelens heb je in alle drie de vormen.

Merk je dat je die aanspraak begint te voelen zonder dat hij is afgesproken, dan is dat het moment om iets te zeggen — zie Gevoelens krijgen voor je fwb.

Waar zitten de andere vormen?

• Onenightstand: eenmalig, geen afspraak, geen vervolg.
• Scharrel: herhaalt, geen afspraak, onduidelijk vervolg.
• Friends with benefits: herhaalt, wél afspraak, geen aanspraak.
• Open relatie: relatie mét aanspraak, en afspraken over wat er daarbuiten mag — zie Ethische non-monogamie.
• Relatie: herhaalt, afspraak, aanspraak.

Hoe stel je de vraag zonder het te forceren?

Niet met „wat zijn wij”, want dat vraagt om een label en labels maken mensen kopschuw. Vraag naar het gedrag: „mag ik iets vinden van of jij anderen ziet?” Daar kan iemand echt antwoord op geven, en het antwoord is bruikbaar.

Krijg je geen antwoord, dan is dat ook een antwoord. Vaagheid die maandenlang standhoudt, is meestal geen onvermogen maar een keuze.